jedyne, co zasługuje na uwagę w tym filmie to muzyka.

Mieszane uczucia. Stop! To nie jest wina Pattinsona, jeśli ktoś myśli, że to zaraz napiszę. Bardzo mi się podobała książka i Pattinson jest tu równie obleśny (dosłownie i w przenośni), jak Duroy. Słabość filmu to chyba scenariusz ( w moim odczuciu) i - tak jak niektórzy krytycy stwierdzili - reżyseria (do tej pory twórcy filmu robili teatr). Interakcje między różnymi bohaterami też są czasem jakby 'niekompletne'. Podobno film przeszedł niezłą sieczkę by być dopuszczonym do dystrybucji i może jest tak właśnie dlatego. Należy też zaznaczyć, że to są realia innej epoki, a Maupassant miał też swój sposób opowiadania historii. Taką literaturę trzeba lubić, inaczej film też sie nie spodoba. Jakkolwiek cała historia jednym może się podobać a innym nie, jest aktualna. Prasa służy do manipulacji a seks (wielu jednostkom) do zdobywania władzy, pozycji społecznej i majątku. Tytuł jest koszmarnym przekładem oryginału, więc należy go zignorować przy podejmowaniu decyzji o obejrzeniu filmu. Pattinson - którego wielu nienawidzi z zasady i bez powodu - poradził sobie całkiem nieźle i nie należy go dla własnej wygody obwiniać za słabości filmu, bo on jest w nim tylko aktorem, a nie całą ekipą w jednej osobie. Dość ciekawie i naturalnie wygląda relacja między nim a Ricci. Kristin Scott-Thomas jest rewelacyjna. Kostiumy również. Film dobrze ukazuje słabości natury ludzkiej, chciwość, cynizm i bezwzględność.